zandpoortvest 10
be 2800 mechelen
t +32 15 336 336
m (b) +32 478 811 441
m (d) +32 475 477 478
Virginie Bailly: 'De logica van de mierenhoop' | galerie Transit| 13 november - 31 december 2011
Op de tentoonstelling "De logica van de mierenhoop" toont Virginie Bailly een nieuw aantal schilderijen waarbij ze het motief van de vorige Vide-Plein reeksen verder verdiepte in een serie krachtige doeken. "In deze reeks schilderijen is het de penseelstreek die de bouwsteen van het beeld vormt. Evenals in de Troubler les lointains is die vrij breed en is het doek met talrijke lagen van diverse transparantie bedekt, wat een gevarieerd spel van licht en kleur, reflectie en absorptie genereert. Maar terwijl in de eerste reeks de penseelstreken allemaal horizontaal gericht zijn, vertonen de doeken een uitgesproken chaotische structuur. Ze doen enigszins denken aan de organisatie en de communicatie van sociale insecten als mieren, bijen en termieten. Die verrichten heel eenvoudige, elementaire handelingen, die op het eerste zicht vrij chaotisch ogen, ontwikkelt zich een indrukwekkende complexiteit, die zonder plan of architect, door loutere zelforganisatie tot stand komt en die elk individueel mierenverstand te boven gaat. Sociologen, stedenbouwkundigen, neurologen en computerwetenschappers bestuderen mierengedrag en ontdekken daar patronen in die nuttig zijn om inzichten te verwerven in zelforganiserende, ogenschijnlijk chaotische processen, waaronder de evolutie van databases, miljoenensteden, hersenen. Sommige van de Vide-Plein schilderijen zijn gebaseerd op foto's van een deels afgebroken gebouw. Het momentane, labiele evenwicht tussen constructie en deconstructie, verschijnen en verdwijnen, is een belangrijk aspect in zowel haar tekeningen als haar schilderijen. Net zoals in Landscape on Table krijg je de indruk dat het beeld elk moment op punt staat uiteen te vallen. Precies die staat van 'suspensie' vormt de kern van Vide-Plein." (Geciteerd uit: Virginie Bailly - Herbarium, De uitdaging van het Landschap , Frank Maes) Deze graad van suspensie dreef de kunstenares verder op in haar nieuwe reeks schilderijen en zocht naar het uiterste snijpunt van het momentane, labiele evenwicht tussen constructie en deconstructie, verschijnen en verdwijnen. De motieven zijn deze keer veelzijdig, ruines, afvalhopen, binnentuinen en sneeuwbergen treden in dialoog met Bailly's typische penseelstreken die resulteerden in een gevarieerd palet aan beelden. De titel 'Er is niets meer, alles is weg' boven een foto in de krant die de onvoorstelbare ravage liet zien van Pleasant Grove in Alabama, nadat er een tornado nietsontziend over was getrokken, zette haar aan het denken over de discrepantie tussen de titel ('Er is niets meer, alles is weg') en het propvolle beeld met puin. Net deze gespannen tegenstelling buit de kunstenares verder uit in de verhouding van het motief met het beeld. |
Vide-Plein III, P02 [De logica van de mierenhoop] |
In the paintings it is the brushstroke that is the building block of the image. As in Troubler les lointains, it is quite broad and the canvas is coated with numerous layers of varying transparency, which results in a varied play of light and colour, reflection and absorption. But whereas in the first series all the brushstrokes are horizontal, these canvases are all distinctly chaotic in structure. They are somewhat reminiscent of the organisation and communication of such social insects as ants, bees and termites. They each carry out very simple, elementary actions in their own right. Thanks to the mass interaction of these actions, which at first sight look quite chaotic, an impressive complexity develops that comes about, without plan or architect, by pure ‘self-organisation’ and which transcends the ‘intellect’ of each individual ant. Sociologists, urban planners, neurologists and computer scientists all study ant behaviour and discover in it patterns that help gain insights into self-organising, seemingly chaotic processes, including the evolution of databases, cities with millions of inhabitants, and brains. Some of the Vide—Plein paintings are based on photos of a partially demolished building. The momentary, unstable balance between construction and destruction, and appearance and disappearance, is an important aspect of both the drawings and the paintings. Just as in Landscape on Table, you get the impression that the image may at any moment assume a more differentiated form, or, conversely, is about to fall apart. It is precisely this state of ‘suspension’ that is at the heart of Vide—Plein.
|
|
vernissage zondag 13 november 15 - 18 uur open: vrijdag, zaterdag en zondag van 14 tot 18u of na afspraak ! na 23 december enkel na afspraak |
opening Sunday November 13th, 3 - 6 pm open: Friday, Saturday and Sunday 2 - 6 pm, or by appointment ! after Dec. 23rd only by appointment |
