Virginie Bailly: selected works

 

Vide et plein, Docks Art Fair, Lyon 14 - 20 September 2009

Vide et plein 00-01 & 00-07, pastel on paper, 50 x 33 cm, 2009

click here for more images

 

 

Landscape on Table, Galerie Transit, 1. March - 12. April 2009

' Landscape on Table - I', 210 x 160 cm, oil on canvas, 2009

Voor haar tweede tentoonstelling in Transit, vond Virginie Bailly inspiratie in de vermaarde Chinese tuinen. In deze tuinen staat de reflectie over de natuur in relatie met de mens centraal. Deze reflecties worden verzinnebeeld in een ommuurd stukje natuur opgedeeld in verschillende tuinkamers. Als een huis zonder dak vormen afwisseling, verrassing en verwondering de rode draad in deze gecomprimeerde verbeelding van het landschap, die de ambitie heeft het landschap zelf te zijn.
Al wandelend doorheen deze tuinkamers krijgt men voortdurend een andere kijk waarin micro- en macroschaal tegenover elkaar worden uitgespeeld. Zo zijn er ook kleine kamers met wit gekalkte muren en een azuurblauw ‘plafond’ waar op de bakstenen vloer een wit marmeren tafel staat met daarin een geënsceneerd landschap met enkele rotsblokken op de tafel. Deze opgestelde rotsformaties waar geen sprietje groen aan de pas komt, verhalen over rust, harmonie en sereniteit. De monumentaliteit van het gecreëerde beeld wordt gedragen door de tafel die veeleer als een sokkel naar voren treedt.
Een ander aspect binnen deze landschapscreaties fascineerde Bailly in het bijzonder. In iedere kamer geeft de rotsformatie een andere blik op hetzelfde thema. Vreemde uitgesneden openingen in de muren geven verschillende perspektieven. In haar schilderijen wordt de rots dan ook dubbelzinnig uitgebeeld: soms vast als een onveranderlijk beeld, soms met een schildertoets die dichtbij het vluchtige, het tijdelijke staat.

 

' Landscape model I + II' [diptychon], 80 x 80 cm [2x], oil on canvas, 2008

 

II, 100 x 120 cm, 2008 III, 120 x 170 cm, 2008

 

IV, 140 x 200 cm V, 140 x 110 cm, 2009

all 'Landscape on Table', numbers II, III, IV & V, oil on canvas

 

Tout vide, tout plain, voila le tableau [i.s.m. Floris Dehantschutter], video-installation with two screens, 2009

 

 

Health and Care - De Bond, Brugge, February 2009

For the ‘Health and Care’ series I took inspiration from the odd pieces of fitness apparatus that stand on one of the beaches at Xiamen along the coast. These pink, blue and mint-green devices are set one after another in a row a hundred metres long. They stand out in the foreground like lost sculptures, while in the background a view of the sea unfolds that is only sporadically interrupted by a palm tree. I translated this mysterious scene into a series of paintings in which the structures figure as independent entities in the landscape and where the settings balance on the boundary between plane, abstraction and space. [Virgine Bailly]

 

'Health and Care', numbers I and III, 2008, 180 x 180 cm, oil on canvas

 

'Health and Care', number IV, 2008, 180 x 150 cm, oil on canvas & 'Health and Care', number V, 2008, 180 x 180 cm, oil on canvas

 

Voor de reeks 'Chinascape' inspireerde ik mij op de bevreemdende fitnesstoestellen die langs de kuststrook staan op één van de stranden in Xiamen. Deze roze, blauwe of mintgroene toestellen staan in een honderd meter lange rij achter elkaar geplaatst. Als verloren sculpturen pronken ze op het voorplan, op de achtergrond waaiert er een zeezicht open slechts enkele keren onderbroken door een palmboom. Dit mysterieuze tafereel vertaalde ik in een serie schilderijen waarin deze structuren figureren als autonome entiteiten binnen het landschap en waarbij de contexten balanceren op de grens tussen vlak, abstractie en ruimte. [Virgine Bailly]

 

'Health and Care', number VI, 2008, 180 x 180 cm, oil on canvas

 

 

Videostills from the exhibition in De Bond, Brugge, 2009

 

 

 

 

 

Troubler les lointains - series 3, Art Brussels 2007 April 2007 & Pushing the Canvas, De Garage Mechelen, May 2007

Both paintings: oil on canvas, 120 x 160 cm, 2007

 

Troubler les lointains - series 2, Transit January 2007

 

 "In de late negentiende en twintigste eeuw werden schilders bang om ruimte te representeren of er een illusie van te creëren. Het leek er immers sterk op dat fotografen of filmmakers dat voortaan beter konden. Door hun angst moesten de schilders niettemin veel nadenken over de ruimte, en terwijl ze haar probeerden te vergeten, werden ze goed geïnformeerde gasten die soms meer van haar bleken af te weten dan de gastvrouw zelve.
     (...)
Iets dat wordt bekeken, zit altijd ergens tussen beeld en ruimte in. Architectuur bijvoorbeeld zit ook tussen beeld en ruimte in. De meeste dingen, eigenlijk, zolang we twee ogen hebben, tenminste, en die ogen in een lichaam passen dat ruimte nodig heeft om in te leven.
     (...)
Virginie Bailly zorgt met oude schildertechnieken voor diepte en illusie in haar schilderijen, en ze daagt de materialiteit van haar installaties uit door er enorme tools van te maken voor het kaderen van een beeld: een fragment van een landschap, een foto, een film of – terug naar het begin – een schilderij. Haar verlangen om een ruimte in een beeld te kaderen, en andersom, heeft geleid tot een soort klassieke kijk op de huidige beeldcultuur: beeld en ruimte verschansen zich niet in excessen, maar tonen dat ze niet zonder elkaar kunnen."

Fragmenten uit: Lars Kwakkenbos, 'Between Image and Space (as Most Things Are)', ongepubliceerd.

 

2002 - 2006

 

“In the late 19th and 20th century painters became afraid of its ability to represent a space that lay outside the canvas and to create an illusion of it. Photographers or filmmakers seemed to have better tools to do so. Yet that fear experienced by painters, forced them to think a lot about space, and while trying to forget it they became well-informed guests, knowing more than their host.
(...)
A thing we see is always somewhere in between image and space. Architecture for exemple is also in between image and space. Most things are, as long as we have two eyes, at least, and those two eyes fit in a body that needs space to live in.
(...)
By applying old painting techniques Virginie Bailly creates depth and illusion in her paintings and she challenges the materiality of her installations by turning them into enormous tools for the framing of images: a fragment of a landscape, a photograph, a film or – back to the beginning – a painting. Her desire to frame a space in an image and an image in a space has led to a kind of classic view on today's visual culture: image and space do not hide in excesses, but reveal they cannot exist without each other.”

Excerpts from: Lars Kwakkenbos, ‘Between Image and Space (as Most Things Are)’, unpublished.

© 2010 - Transit